Profiss

— Nie wpadnie im na myśl przyjść tutaj. Nie wiedzą, z jakimi i z iloma wrogami mają do czynienia. Będą musieli przede wszystkim myśleć o obronie obozu. Dopiero o świcie mogą coś przedsięwziąć. — Winnetou postrachem zatrzyma ich w obozie. Apacz przyłożył lufę rewolweru prawie do samej ziemi. Shatterhand w lot pojął jego zamiar. — Stój! — rzekł. — Nie powinni zobaczyć blasku wystrzału, bo dowiedzieliby się gdzie jesteśmy.

Jestem pokonany... Oiht-e-keh-fa-wakon podszedł do niego i rozkazał gniewnie: — Podnieś się! Darują ci życie, ponieważ twój skalp nie ma żadnej wartości dla Profiss Zachowałeś się jak chłopak. Ale jeszcze ja tu stoję, aby za nas walczyć. Zwyciężę po dwakroć i podczas gdy my będziemy się dzielili skalpami wrogów, ty odejdziesz do wilków prerii, aby żyć pomiędzy nimi. Zabraniam ci powrotu do wigwamu! Stokrotny Grzmot podniósł się i chwycił za nóż. — Wielki Duch nie życzył sobie mojego zwycięstwa — rzekł.

Tylko Wohkadeh przezornie się zatrzymał. — Czemu mój czerwony brat nie jedzie? — zapytał syn niedźwiedziarza. Indianin wciągnął powietrze podejrzliwie w nozdrza i odparł: — Czy moi bracia nie czują zapachu koni? — Naturalnie. Przecież siedzimy na koniach. — Ten zapach szedł z bramy zanim wjechaliśmy. — Nie widać tu jednak ani człowieka, ani zwierzęcia, ani ich śladów. — Ponieważ teren jest skalisty, niech moi bracia mają się na baczności! — Nie ma powodu do obaw — oświadczył Jemmy wjeżdżając głębiej. Jezdnia przyjemna niezwykle krzyczy dobre harmonogramy.

Podobne

Pozostałe teksty